ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Εντυπωσιακή η αναφορά στο χρονικό της ημέρας από τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Μιλτιάδη Κωνσταντίνου στην εκπομπή του στον FM 100 «ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΧΡΥΣΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ». Έτσι όπως μας έχει πάρει από κάτω η καθημερινότητα είναι καλό μερικές φορές να κρατιόμαστε από τις ξεχωριστές μέρες του χρόνου, το νόημα και τα έθιμά τους για να μην μας φαίνονται όλες οι μέρες βασανιστικά ίδιες. Η συγκεκριμένη εκπομπή, βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση και με αφορμή την Αγ. Γραφή, αναλύει το πολιτιστικό και το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο γράφτηκε, το περιεχόμενο και το νόημά της. Μ’ έναν τρόπο πραγματικά σύγχρονο και καθόλου βαρετό.
Κυριακή των Βαΐων σήμερα λοιπόν, και.... να πούμε πως ονομάζεται έτσι γιατί "μετά Βαΐων και κλάδων" έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη καθισμένος πάνω σ’ ένα γαϊδουράκι ο κόσμος τον υποδέχεται κουνώντας βάγια. Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και μοιράζει στους πιστούς κλαδιά, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία. Δυνάμεις ιαματικές και αποτρεπτικές, αλλά και γονιμοποιές, αποδίδονταν στα βάγια και γι αυτό έπρεπε μετά την εκκλησία όλα να τα «χτυπήσουν» μ’ αυτά τα δέντρα, τα περβόλια, τα κλήματα, τις στάνες, τα ζώα, τους μύλους, τις βάρκες, τα σπίτια, λέγοντας : “Μέσα βάγια και χαρές, όξω ψύλλοι, κόριζες !” Τα βάγια αυτής της Κυριακής κρατούσαν την πρώτη θέση στο εικονοστάσι και μ’ αυτά “κάπνιζαν” οι γυναίκες τα παιδιά για το “κακό το μάτι”.
Την Κυριακή των Βαΐων είναι έθιμο να τρώμε ψάρι. Αν και είναι ακόμα σαρακοστή, η εκκλησία την Κυριακή των Βαΐων επιτρέπει το ψάρι. Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει: “Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό, κι ως την άλλη Κυριακή, με το κόκκινο αυγό.”