Από παιδί είχα την τάση να κάνω ήρωά μου όποιον με κάνει να γελάω. Στην κορυφή της λίστας των ηρώων μου ο Σαρλό, ο Χοντρός κι ο Λιγνός και φυσικά ο Θανάσης Βέγγος. Σε μια μαγική στιγμή της παιδικής μου ηλικίας είχα την ευκαιρία να βρεθώ στον ίδιο χώρο με τον Θανάση Βέγγο. Σ΄ένα ταπεινό καφενεδάκι της στοάς Δαβιδέττο. Και μετά από αυτό να ονομάσω Βέγγο τον γατούλη που ερχόταν στην αυλή μας και τον τάϊζε η μαμά. Και να ...
ονειρεύομαι για μήνες το σφίξιμο του χεριού και το χαμόγελο του «καλού μας ανθρώπου» στο σποράκι που διέκοψε την απόλαυση του ελληνικού καφέ, για να ανταλλάξει ενέργεια με τον αγαπημένο του ηθοποιό. Όπως κι αν ταξιδέψεις για την γειτονιά των αγγέλων, με την βέσπα σου, ή με την σχεδία σου, καλό ταξίδι Θανάση Βέγγο. Ευχαριστούμε για το γέλιο που μας χάρισες και που μοιράστηκες μαζί μας το σπάνιο ταλέντο σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου